حالا که حال نساجی خوبه و لیگ رو با قهرمانی تموم کردیم می تونیم به آرزوها و اتفاق های خوب هم فکر کنیم
یکی از چیزهایی که آرزوی من و خیلی از هوادارا هست و امیدواریم یک روزی برآورده بشه و چند سال هست شخصاً از هر راهی که به فکرم رسید پیگیری کردم و متاسفانه هنوز به نتیجه نرسیده موزه تاریخ باشگاه و کارخانه نساجی مازندران هست.
حتی فکر این موضوع که یکی از تفریحات و جاهای دیدنی این شهر بشه بازدید از موزه باشگاه نساجی مازندران چقدر لذت بخش هست. با خانواده و دوستان بریم موزه بگیم این کفش نادر دست نشان هست بازی که اون گل چهل متری رو زد. این دستکش جغتاپور هست که توپ رو از گوشه دروازه بیرون کشید و ما تیم تهرانی رو به زانو درآوردیم. این تصویر رو ببین من اون روز ورزشگاه بودم که بازی دو هیچ باخته رو سه دو بردیم،این لوح یادبود برای بازی نساجی و تیم امید شوروی هست و ….
با افتخار تک تک اشیاء موزه رو نشون بدیم و از اینکه ما هم سهمی هر چند کوچک از این خاطرات و افتخارات داشتیم به خودمون ببالیم و لذت ببریم
یا جام های قهرمانی نساجی از لیگ استان تا جام حذفی کشور که انصافاً جاش تو این شهر خالیه
به خیلی ها گفتم از اعضای شورای شهر دوره های مختلف بگیر تا نماینده و پیشکسوت و مسئولین شهر و ورزش شهر و دوستان خبرنگار و …
اکثرا هم از این ایده استقبال میکردن ولی هیچوقت به صورت جدی پیگیری نشد و به نتیجه نرسید.
حرفهای بعضی از اونها هم منطقی بود. مثلاً چند سال قبل که با آقای حامد ابراهیمی ریاست شورا صحبت کردم گفتن به دلیل ابنکه بعضی از این وسایل نمونهاش نیست و ارزشمند هستن باید امنیت مکان و شرایط نگهداری شون برقرار باشه و همینطور نمیشه داخل یک سالن قرار بگیرند.
متاسفانه موزه قائمشهر هم که قرار بود تو ساختمان قدیمی شهرداری روبروی بیمارستان رازی افتتاح بشه همچنان بعد گذشت بیست سی سال بلاتکلیف هست. اگه راه میفتاد میشد یه قسمت رو به اینکار اختصاص داد.
در حال حاضر الویت بر آماده سازی باشگاه برای لیگ برتر هست ولی امیدوارم بزودی با همکاری مسئولین شهر و باشگاه و پیشکسوتان و هواداران نساجی شاهد افتتاح موزه نساجی مازندران ورزش قائمشهر باشیم.
✍ حیدر ذاکری
